وامام رضا ( عليه السلام ) فرمودند : تا وقتي روزه دار افطار نكرده ، قلم گناه بر أو جارى نمىشود مادامى كه عملي كه روزه را باطل مىكند انجام ندهد . وكسى كه عمدى ماه مبارك رمضان روزه نگيرد معصيت بزرگى مرتكب شده ، وچنانچه در محكمه شرع به ثبوت رسد بايد أو را طبق شرائطى تازيانه زنند تا توبه كند وتأديب شود ، ونيز قضا وكفاره بر أو واجب است چنان كه بيان خواهد شد . واگر - العياذ بالله - منكر روزه شود كافر بلكه مرتد است ، وقتل أو واجب مىباشد . مسائل روزه روزه ; خوددارى كردن با نيت از خوردن وآشاميدن وساير چيزهائى است كه روزه را باطل مىكند براي أطاعت فرمان خداوند عالم ، از اذان صبح تا مغرب . ( مسأله 1503 ) : به زبان آوردن نيت روزه لازم نيست ، بلكه لازم نيست در وقت شروع روزه از قلب خود بگذراند ، وهمين كه بنا دارد براي انجام فرمان خداوند متعال از اذان صبح تا مغرب عملي كه روزه را باطل مىكند انجام ندهد ، كافى است . وبراي يقين به روزه بودن در همه اين مدت ، كمي پيش از اذان صبح ونيز كمي پس از مغرب نبايد آنچه روزه را باطل مىكند انجام دهد . ( مسأله 1504 ) : مىتوان در هر شب از ماه رمضان براي روزه فرداى آن نيت كرد ، وبهتر اين كه شب أول ماه هم نيت روزه همه ماه را بنمايد . ( مسأله 1505 ) : وقت نيت روزه ماه رمضان از أول شب است تا اذان صبح ، وبايد به نيت خود باقي باشد . ( مسأله 1506 ) : وقت نيت روزه مستحبى از أول شب است تا موقعى كه به اندازه نيت كردن به مغرب وقت هست كه اگر تا اين وقت كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده ، ونيت روزه مستحبى كند روزه أو صحيح است . ( مسأله 1507 ) : كسى كه پيش از اذان صبح در غير روزه ماه رمضان بي نيت